leczenie depresji Warszawa, dobry psycholog dziecięcy Warszawa

Życie z chorobą

życie z chorobąOsoby chorujące oprócz choroby zmagają się z wieloma trudnościami społecznymi, które są dużym wyzwaniem i mogą stanowić dodatkowe obciążenie. Rozpoznanie tych obszarów, pomaga skuteczniej radzić sobie z chorobą. Powstaje wiele akcji społecznych mających na celu przełamanie stereotypów związanych ze schizofrenią.

Odrzucenie i samotność

Wiele osób, u których wystąpiły objawy, dotyka odrzucenie ze strony otoczenia, samotność, poczucie izolacji. Zachowania i przeżycia chorującego są dziwaczne i niezrozumiałe dla innych i może to budzić lęk, a następnie wycofanie z relacji.

Stygmatyzacja

Określenia: „choroba psychiczna”, „schizofrenik” są silnie stygmatyzujące, wrzucające człowieka w szufladę, w której bycie „wariatem” ważniejsze jest od bycia rodzicem, dzieckiem, pracownikiem, kobietą lub mężczyzną, osobą posiadające różne talenty, słabości i nadzieje. Często przez otoczenie jest oceniania przez pryzmat objawów, ignorowana i nie traktowana poważnie.

Izolacja

Sami chorujący także nie potrafią podtrzymywać i dbać o relacje, czasem doświadczając uczucia paraliżu wśród innych ludzi. Z odrzuceniem i zagubieniem radzą sobie izolując się jeszcze bardziej. Uciekają w swój fantastyczny świat. To, że emocje są słabo rozpoznawalne dla otoczenia, nie oznacza jednak, iż osoba chorująca ich nie przeżywa.

Nadmiar bodźców i emocji

Obieranie nadmiaru bodźców może być powodować, że myśli i emocje rozpraszają się, trudno jest się skupić i konieczne staje się ignorowania innych sygnałów – w tym tych pochodzących od innych ludzi. Często innym objawom towarzyszy szereg silnych, przykrych emocji i uczuć – smutek, bezradność, poczucie bezwartościowości, lęk, złość, wrogość.

Brak satysfakcji z życia

Osoby chorujące mają trudności w podejmowaniu działań, a co za tym idzie pogorsza się ich funkcjonowanie w pracy, związki z innymi, dbałość o siebie i higiena. Brak satysfakcji i czerpania przyjemności powoduje wycofanie się z wielu obszarów funkcjonowania. Urojenia i omamy sprawiają, że świat jest nieprzewidywalny i groźny.

Durat-Ruszczak, K (2006). Psychologia schizofrenii. W: H. Sęk (red.), Psychologia kliniczna, T. 2 (s. 75-99). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Mueser, K., T. i Gingerich, S. (1996). Życie ze schizofrenią. Poradnik dla rodzin. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis.