terapia małżeńska Warszawa, psychoterapia Warszawa

Terapia Rodzinna

Terapia roterapia rodzinnadzinna bazuje na przekonaniu, że każda rodzina jest unikalnym systemem społecznym, z własną strukturą i wzorcami komunikacji. Te wzorce determinuje wiele czynników: włączając w to przekonania i wartości rodziców, osobowość wszystkich członków rodziny oraz wpływy dalszej rodziny (dziadkowie, ciocie, wujkowie). Biorąc pod uwagę te zmienne, musimy pamiętać, że każda rodzina rozwija swoją unikalną tożsamość, która silnie oddziałuje na każdego z jej członków.

Terapia rodzinna to praca psychoterapeutyczna ukierunkowana na rozwiązywanie trudności doświadczanych przez rodziców i dzieci, a czasem również trójpokoleniowe związki rodzinne. Jednym z podstawowych celów tej formy pomocy jest stworzenie warunków dla pozytywnego rozwoju całego systemu rodzinnego. W cyklicznych spotkaniach u psychoterapeuty (co 2-3 tygodnie) uczestniczy cała rodzina, ewentualnie zdecydowana większość rodziny, której dotyczy zgłaszany problem.

Ilość sesji zależy od głębokości i nasilenia problemu oraz zaangażowania i gotowości do zmiany wszystkich członków rodziny. Wspólnie rodzina i terapeuta uzgadniają cele terapii oraz omawiają przybliżony czas potrzebny do osiągnięcia tych celów.

Terapia rodzinna stosowana jest w kilku podejściach (szkołach) psychoterapii, poniżej opisane zostały niektóre z nich:

˚ Psychoanalityczna terapia rodzin: symptomy jednostki pochodzą z nieświadomych, wewnętrznych konfliktów osoby; jej celem jest ustanowienie równowagi pomiędzy zbyt sztywnymi lub zbyt płynnymi granicami wypełniania ról; nakierowana jest na budowanie pozytywnego obrazu „Ja”, redukcję lęku i rozwiązanie patologicznego konfliktu;

 

˚ Behawioralna terapia rodzin: pacjent traktowany jest jako jednostka reagująca na bodźce, oraz wysyłająca niewerbalne informacje do innych osób. Stosowana najczęściej w terapii par; partnerzy traktowani są jako dwie osoby dostarczające sobie wzajemnie nagród i kar;

 

˚ Komunikacyjna terapia rodzin:  inspirowana teorią systemów, zwraca szczególną uwagę na znaczenie komunikacji międzyosobowej; rodzina traktowana jest w tym podejściu jako otwarty, homeostatyczny system; aby zrozumieć wydarzenia, które mają miejsce w rodzinie, należy przeanalizować efekty komunikacji między jej członkami; głównym celem terapii jest zmiana wzorców komunikacji;

 

˚ Strategiczna terapia rodzin: jest terapią krótkoterminową, skoncentrowaną na metodzie rozwiązania problemu; wykorzystuje do tego celu paradoks; problemy poszczególnych członków rodziny traktowane są jako zaburzenie całego systemu; objaw pacjenta nie jest najważniejszy – najistotniejsze jest to, jak rodzina z tym objawem egzystuje, podtrzymując go tym samym;

 

˚ Strukturalna terapia rodzin: celem terapii jest doprowadzenie do takiej zmiany wewnątrz rodziny, aby potrafiła ona samodzielnie przeciwstawiać się napotykanym problemom. System podzielony jest na rodzinne subsystemy, co służy wykonaniu określonych zadań; celem terapii jest zmiana doświadczeń i zachowań domowników.